อบายมุข

คำในภาษาไทย

อ่านว่าอะ-บาย-ยะ-มุก

อบายมุข หมายถึง?

พจนานุกรมไทย อบายมุข หมายถึง:

  1. [อะบายยะมุก] น. ทางแห่งความฉิบหาย, เหตุแห่งความฉิบหาย, มี ๒ หมวด คือ อบายมุข ๔ ได้แก่ ๑. เป็นนักเลงหญิง ๒. เป็นนักเลงสุรา ๓. เป็นนักเลงเล่นการพนัน ๔. คบคนชั่วเป็นมิตร กับ อบายมุข ๖ ได้แก่ ๑. ดื่มนํ้าเมา ๒. เที่ยวกลางคืน ๓. เที่ยวดูการเล่น ๔. เล่นการพนัน ๕. คบคนชั่วเป็นมิตร ๖. เกียจคร้านทําการงาน. (ป.).

อบายมุข ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary อบายมุข ภาษาอังกฤษคือ:

  1. all vices

  2. all vices

 ภาพประกอบอบายมุข

  • อบายมุข อ่านว่า?, คำในภาษาไทย อบายมุข อ่านว่า อะ-บาย-ยะ-มุก