บริพัตร

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบอ-ริ-พัด

บริพัตร หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริพัตร หมายถึง:

  1. [บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

 ภาพประกอบบริพัตร

  • บริพัตร อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บริพัตร อ่านว่า บอ-ริ-พัด