บริพนธ์

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบอ-ริ-พน

บริพนธ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริพนธ์ หมายถึง:

  1. [บอริพน] (แบบ) ก. ปริพนธ์, ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

 ภาพประกอบบริพนธ์

  • บริพนธ์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บริพนธ์ อ่านว่า บอ-ริ-พน