พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความโกรธ
รวมพุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความโกรธ
พุทธสุภาษิต เกี่ยวกับ หมวดความโกรธ ตามที่เคยรู้จัก พุทธสุภาษิต มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ
-
คนมักโกรธ ย่อมมีผิวพรรณเศร้าหมอง
-
คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์
-
คนมักโกรธถือเอาประโยชน์แล้ว กลับประพฤติไม่เป็นประโยชน์
-
ความผิดเสมอด้วยโทสะไม่มี
-
ความโกรธก่อความพินาศ
-
ความโกรธครอบงำนรชนเมื่อใด ความมืดมนย่อมเกิดมีขึ้นเมื่อนั้น
-
ความโกรธน้อยแล้วมาก มักเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น
-
ความโกรธย่อมทำจิตให้กำเริบ
-
ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก
-
ความโกรธเป็นอารมณ์ของคนมีปัญญาทราม
-
ความโกรธไม่ดีเลย
-
ฆ่าความโกรธได้ อยู่เป็นสุข
-
ฆ่าความโกรธได้ ไม่โศกเศร้า
-
ญาติมิตรและสหาย ย่อมหลีกเลี่ยงคนมักโกรธ
-
ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมถึงความเสื่อมทรัพย์
-
ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมละกุศลเสีย
-
ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมไม่มีที่พำนักสักนิดเดียว (เพราะความโกรธได้เข้าพำนักหมดสิ้นแล้ว)
-
ผู้มึนเมาด้วยความโกรธ ย่อมถึงความไร้ยศศักดิ์
-
ผู้เกิดความโกรธแล้ว เป็นผู้ฉิบหาย
-
ผู้โกรธ ย่อมฆ่ามารดาของตนได้
-
ผู้โกรธ ย่อมไม่รู้อรรถ
-
ผู้โกรธ ย่อมไม่เห็นธรรม
-
ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย
-
พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ
-
พึงตัดความโกรธด้วยปัญญา
-
ภายหลังเมื่อความโกรธหายแล้ว เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้
-
อย่าลุแก่อำนาจความโกรธ
-
โทสะมีความโกรธเป็นสมุฏฐาน