สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ฝน" ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่น้ำจากก้อนเมฆตกลงมาสู่พื้นโลก มีความสำคัญต่อสิ่งมีชีวิตและระบบนิเวศเป็นอย่างมาก
การเข้าใจคำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถเลือกใช้คำในภาษาไทยได้อย่างหลากหลายและเหมาะสมกับบริบท เพื่อเพิ่มความสละสลวยให้กับงานเขียนและบทสนทนาครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกัน แต่มีรูปคำที่แตกต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มความไพเราะและความลึกซึ้งให้แก่ภาษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานวรรณกรรมและบทกวี
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ฝน" และความหมาย
- พิรุณ: หมายถึง ฝน (เป็นคำเก่าหรือคำทางวรรณคดี)
- วรุณ: หมายถึง ฝน, น้ำ (คล้ายกับพิรุณ)
- พรรษา: หมายถึง ฤดูฝน, ช่วงเวลาที่ฝนตก
- ชลธาร: โดยทั่วไปหมายถึง สายน้ำ แต่ก็ใช้ในความหมายถึงน้ำฝนที่ไหลลงมาได้
- เมฆา: หมายถึง ก้อนเมฆ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของฝน
- ธารา: หมายถึง ลำธาร, สายน้ำ (บางครั้งใช้ในความหมายรวมถึงน้ำฝนที่ไหลเป็นสาย)
- ห่าฝน: หมายถึง ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักและต่อเนื่อง
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ฝน ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
เมฆครืนครืนก่อตัวเป็น พิรุณ
หลั่งรดคุณต้นไม้ให้ชื่นฉ่ำ
วรุณ โปรยปรายสายไม่หยุดย้ำ
ชุ่มฉ่ำค่ำคืนนี้มีสุขจริง
คำไวพจน์ของคำว่า "ฝน" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ฝน" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ฝน
- พิรุณ
- พายุ
- พลาหก
- พรรษ
- มรสุม
- วรุณ
- พรรษา
- วัสสะ
- หยาด
- วรรษา
- วัสสานะ
- พรำ
- วัสนะ
- วุฐิ
- วัสสาน
- วัส
- จั้ก ๆ
- เผลียง
- วรรษ
- ปรอย ๆ
- พรำ ๆ
- หยิม ๆ
