สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ดาว" ซึ่งเป็นคำที่หมายถึงวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เปล่งแสงได้เอง หรือสะท้อนแสงจากวัตถุอื่น มักปรากฏในเวลากลางคืนบนท้องฟ้า
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ดาว" และความหมาย
- ดารา: หมายถึง ดาว, ดวงดาว
- ดวงดารา: หมายถึง ดวงดาว, หมู่ดาว
- นพรัตน์: หมายถึง แก้วเก้าอย่าง, แต่ในบริบทกวีอาจหมายถึงดาว (เนื่องจากดาวมีแสงระยิบระยับคล้ายอัญมณี)
- อุรุพงษ์: หมายถึง ดาวหมีใหญ่, กลุ่มดาวหมีใหญ่ (แต่ก็ใช้แทนดาวทั่วไปได้ในบางบริบท)
- ประภากร: หมายถึง ผู้ทำแสงสว่าง (ใช้กับพระอาทิตย์ก็ได้ แต่ในบางบริบทกวีใช้กับดาวที่ส่องแสง)
- ตระการ: หมายถึง งาม, สุกใส (ใช้ขยายดาวที่สวยงาม)
- รัศมี: หมายถึง แสงสว่างที่พุ่งออกมา (ใช้เรียกแสงของดาว)
- แข: หมายถึง ดวงจันทร์ (แต่ในบางบริบทกวี อาจใช้คู่กับดาว หรือหมายรวมถึงวัตถุบนท้องฟ้าที่มีแสง)
- บุษราคัม: หมายถึง พลอยสีเหลือง (ในบริบทกวีอาจเปรียบดาวที่มีแสงเหลืองดุจพลอย)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ดาว ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
รัตติกาลเคลื่อนคล้อย ดารา ฉาย
ส่องประกายพราวพร่างอยู่กลางหาว
ดุจ นพรัตน์ ส่องแสงแพรวพราวดาว
งามระยิบ ดวงดารา คราเดือนลับ
คำไวพจน์ของคำว่า "ดาว" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ดาว" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ดาว
- ดารา
- ดารกะ
- ชุติ
- อัสสนี
- ฤกษ์
- ศนิ
- นักษัตร
- อัศวินี
- ผกาย
- สิธยะ
- มูล
- มูละ
- มหาอุจ
- มฆา
- มฆะ
- มูลา
- มาฆะ