สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "กลางคืน" ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว โลกอยู่ในความมืดมิดและเป็นเวลาสำหรับการพักผ่อนของสิ่งมีชีวิตหลายชนิด
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "กลางคืน" และความหมาย
- ราตรี: หมายถึง กลางคืน, ค่ำคืน, เวลามืดค่ำ
- รัตติกาล: หมายถึง กลางคืน, เวลามืดค่ำ
- ทิวา: หมายถึง เวลากลางวัน (เป็นคำตรงข้ามที่มักใช้คู่กับราตรี)
- ยามค่ำ: หมายถึง เวลาเย็นถึงกลางคืน
- ยามราตรี: หมายถึง เวลากลางคืน
- ยามวิกาล: หมายถึง เวลาดึกสงัดในตอนกลางคืน (มักใช้ในความหมายที่ลึกซึ้งหรือเป็นทางการ)
- อธิกาล: หมายถึง เวลากลางคืน (เป็นคำโบราณที่ใช้น้อยลงในปัจจุบัน)
- รัชนี: หมายถึง กลางคืน, ราตรี (คำที่มักใช้ในงานกวี)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ กลางคืน ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
พระจันทร์ฉายส่องหล้าใน ราตรี
ยาม รัตติกาล นี้ช่างเงียบเหงา
ไร้ผู้คนสัญจรยาม ค่ำคืน เรา
เหลือเพียงดาวระยับพราวทุกค่ำคืน
คำไวพจน์ของคำว่า "กลางคืน" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "กลางคืน" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- กลางคืน
- คืน
- ย่ำค่ำ
- อันธิกา
- รัตติกาล
- ราตรี
- ค่ำคืน
- นิศา
- มะลำ
- มาลำ
- รัชนี
- กลางค่ำ
- มืดค่ำ
- นักตะ
- รัต
- รัต-
- รชนิ
- รชนี
- รัตติ
คำที่มีความหมายคล้ายกันกับกลางคืนอื่น ๆ ที่พอใกล้เคียงกัน ได้แก่
กลางดึก / ชีโว / ดึก / พลบคํ่า / พุโธ / ภุมโม / ยํ่าสนธยา / รวิ / ศศิ / ศุโกร / สนธยา / โสโร