ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา จรรยา, verb
จริยา
แปลว่ากริยาเพียบพร้อม
คำบาลีจริย
คำสันสกฤตจรฺย
หมายถึง[จะ-] น. ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติ, ใช้ในคำสมาส เช่น ธรรมจริยา.
อ่านว่าจะ-ยา
จรรยา
คำบาลีจริยา
คำสันสกฤตจรฺยา
ธรรมจริยา
แยกคําสมาสเป็นธรรม + จริยา
จริยาวดี
แปลว่าหญิงผู้มีความประพฤติดี
จริยาพร
แปลว่าความประพฤติดี
1ศีลธรรม จรรยา จริยา ความประพฤติ 2จิตใจ 3บุญคุณ
ภาษาจีน德
ศีลธรรม จรรยา จริยา
ภาษาจีน道德
หมายถึง[จัน-] น. ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติในหมู่ในคณะ เช่น จรรยาแพทย์, นิยมใช้ในทางดี เช่น มีจรรยา หมายความว่า มีความประพฤติที่ดี. (ส. จรฺยา; ป. จริยา).
หมายถึงน. การประพฤติเป็นธรรม, การประพฤติถูกธรรม. (ส. ธรฺม + ป. จริยา).
