ตัวกรองผลการค้นหา
คร่ำ
หมายถึง[คฺรํ่า] ว. เก่ามาก เช่น โบสถ์หลังนี้เก่าคร่ำ.
หมายถึง[คฺรํ่า] (กลอน) ก. ร้องไห้.
คร่ำเครอะ
หมายถึงว. สกปรก, เปรอะเปื้อน.
ถุงน้ำคร่ำ
ภาษาญี่ปุ่น羊膜
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นようまく
การคร่ำครวญ
ภาษาญี่ปุ่น呻吟
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นしんぎん
ปัญญาชนที่มีหัวคร่ำครึ,ผู้ที่เรียนวิชาคัมภีร์ในสมัยราชวงศ์ถัง
ภาษาจีน学究
ร้องอย่างโศกเศร้า,ร้องด้วยความระทมทุกข์, ร้องคร่ำครวญ โอดครวญ
ภาษาจีน悲鸣
เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร อุปมาว่า เก่าคร่ำครึ
ภาษาจีน成文
เยื่อตุ่มน้ำคร่ำ
ภาษาจีน羊膜
ทำให้เก่าแก่ลง,(ความรู้ฯลฯ)เก่าคร่ำครึ,ภาวะผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้น
ภาษาจีน老化
รก,ถุงน้ำคร่ำ
ภาษาจีน胞衣
ผุ หมายถึงความคิดคร่ำครึ,ชีวิตเสื่อมโทรม หรือระบบเสื่อมโทรม, เน่าเปื่อยผุพัง
ภาษาจีน腐朽
