ค้นเจอ 75 รายการ

ขะน่อง,ขาน่อง

หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

เสนากุฎ

หมายถึง[เส-นากุด] น. เสื้อทหารสมัยโบราณ พิมพ์เป็นลายสี รูปสิงห์ขบที่หน้าอกและต้นแขน สำหรับแต่งเข้ากระบวนแห่ของหลวง.

เสียงฉีกกระดาษหรือผ้าอย่างรุนแรง,เสียงของแข็งร้าว,เสียงขบเคี้ยวของกรอบ ๆ,(ทำงาน)อย่างแข็งขัน

ภาษาญี่ปุ่นバリバリ

คำอ่านภาษาญี่ปุ่นバリバリ

adj-na

หน้าร่าหุ์,หน้าราหู

หมายถึงน. ชื่อลายไทยแบบหนึ่งอยู่ในรูปทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทำเป็นหน้าอสูรที่ชื่อราหู เช่นตรงกลางพัดยศพระราชาคณะชั้นสามัญหรือที่โล่, หน้าขบ ก็เรียก.

compress one's lips

แปลว่าเม้มปาก

V

เสียงฉีกกระดาษหรือผ้าอย่างรุนแรง,เสียงของแข็งร้าว,เสียงขบเคี้ยวของกรอบ ๆ,(ทำงาน)อย่างแข็งขัน

ภาษาญี่ปุ่นばりばり

คำอ่านภาษาญี่ปุ่นばりばり

adj-na

constant mesh gear

แปลว่าเกียร์ หรือ คลัทช์รถ แบบที่ใช้วิธีเลื่อน dog clutch เข้าขบกัน ใช้สำหรับรถบรรทุกขนาดใหญ่หรือรถแทรคเตอร์, เกียร์แบบที่มีการทำงานแข็งแรงและเกาะจับได้แน่น

ขบเผาะ

หมายถึงว. เรียกผลมะม่วงอ่อน ๆ ขนาดหัวแม่มือว่า มะม่วงขบเผาะ หมายเอาเสียงเวลาเอาฟันขบดังเผาะ; โดยปริยายเรียกวัยของเด็กหญิงที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาวว่า วัยขบเผาะ.

cone

แปลว่ารูปกรวย

N

be crushed

แปลว่าแหลก

V

shell

แปลว่าหอย

N

crow

แปลว่าอีกา

N