ตัวกรองผลการค้นหา
ขะน่อง,ขาน่อง
หมายถึง(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
เสนากุฎ
หมายถึง[เส-นากุด] น. เสื้อทหารสมัยโบราณ พิมพ์เป็นลายสี รูปสิงห์ขบที่หน้าอกและต้นแขน สำหรับแต่งเข้ากระบวนแห่ของหลวง.
เสียงฉีกกระดาษหรือผ้าอย่างรุนแรง,เสียงของแข็งร้าว,เสียงขบเคี้ยวของกรอบ ๆ,(ทำงาน)อย่างแข็งขัน
ภาษาญี่ปุ่นバリバリ
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นバリバリ
หน้าร่าหุ์,หน้าราหู
หมายถึงน. ชื่อลายไทยแบบหนึ่งอยู่ในรูปทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทำเป็นหน้าอสูรที่ชื่อราหู เช่นตรงกลางพัดยศพระราชาคณะชั้นสามัญหรือที่โล่, หน้าขบ ก็เรียก.
compress one's lips
แปลว่าเม้มปาก
ภาษาญี่ปุ่นばりばり
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นばりばり
constant mesh gear
แปลว่าเกียร์ หรือ คลัทช์รถ แบบที่ใช้วิธีเลื่อน dog clutch เข้าขบกัน ใช้สำหรับรถบรรทุกขนาดใหญ่หรือรถแทรคเตอร์, เกียร์แบบที่มีการทำงานแข็งแรงและเกาะจับได้แน่น
ขบเผาะ
หมายถึงว. เรียกผลมะม่วงอ่อน ๆ ขนาดหัวแม่มือว่า มะม่วงขบเผาะ หมายเอาเสียงเวลาเอาฟันขบดังเผาะ; โดยปริยายเรียกวัยของเด็กหญิงที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาวว่า วัยขบเผาะ.
cone
แปลว่ารูปกรวย
be crushed
แปลว่าแหลก
shell
แปลว่าหอย
crow
แปลว่าอีกา