ตัวกรองผลการค้นหา
ประทบ
หมายถึง(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).
ประโปรย
หมายถึง[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.
ประตินันท์
แปลว่าความเพลิดเพลิน
ประมณฑ์
แปลว่าผ่องใส
ประมนัส
แปลว่ามีความปราโมทย์
ประเด็ก
ภาษาเกาหลี쟁점
ป.
ย่อมาจากโรงเรียนวัดประทุมทายการาม นครศรีธรรมราช
ประสิทธิ-
อ่านว่าปฺระ-สิด
ประวันวิทย์
แปลว่าผู้มีความรู้อันบริสุทธิ์
ประวีณา
แปลว่านำปราชญ์ ชำนาญ
ประไหมสุหรี
หมายถึงน. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.
ประวิทย์
แปลว่าความรู้ที่ยิ่งใหญ่
