ตัวกรองผลการค้นหา
อาย อายเหนียม ขวยอาย
ภาษาจีน害臊
1.(อาย)หน้าแดง
ภาษาจีน红潮
หน้าแดง อาย เหนียม
ภาษาจีน赧
ขวย
หมายถึงก. กระดาก, อาย, เช่น แก้ขวย ขวยใจ.
สู
หมายถึง(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).
เหนียมอาย
อ่านว่าเหฺนียม-อาย
ขวยอาย ขวยเขิน อาย อายเหนียม
ภาษาจีน含羞
อาย อับอาย ละอาย
ภาษาจีน愧
อาย, อายเหนียม, ขวยเขิน, อับอาย, อับอายขายหน้า, รู้สึกอัปยศอดสู
ภาษาจีน羞
อาย,รู้สึกเสียหน้า
ภาษาจีน难为情
diffidence
แปลว่าความประหม่า, การขี้อาย, ความกระดากอาย, การเหนียมอาย
แกล้ง
หมายถึง[แกฺล้ง] ก. ทำให้เดือดร้อนรำคาญ เช่น เขาแกล้งฉัน, แสร้ง เช่น เขาแกล้งทำเป็นปวดฟัน, จงใจทำ พูด หรือแสดงอาการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้เขาเสียหาย อาย เดือดร้อน ขัดข้อง เข้าใจผิด เป็นต้น เช่น ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดเลยแต่เขาแกล้งใส่ร้าย; (โบ) ตั้งใจ, จงใจ, เช่น แกล้งประกาศแก่สงฆ์. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).
