ตัวกรองผลการค้นหา
หุบ
หมายถึงก. อาการรวมเข้าของสิ่งที่ขยายออก เช่น หุบร่ม ใบไม้หุบ; อาการที่แสงอาทิตย์ถูกเมฆบดบัง เรียกว่า แดดหุบ.
เมฆชนิดหนึ่งมักเกิดในฤดูร้อน มีฐานแบนและมียอดทรงกลม
ภาษาญี่ปุ่น積雲
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นせきうん
กลวม
หมายถึง[กฺลวม] (โบ) ก. กรวม, สวม; ทับ เช่น บงงเมฆกลวมกลุ้มหล้าหล่อแสง. (ยวนพ่าย).
ลมงวง,ลมงวงช้าง
หมายถึงน. ลมชนิดหนึ่ง เมื่อเริ่มเกิดจะเห็นเป็นลำยื่นลงมาจากใต้ฐานเมฆ มีลักษณะคล้ายงวงช้าง ถ้ามีกำลังแรงมาก ลำนี้จะยาวลงมามาก. (อ. tornado).
1.เมฆที่เป็นรูปเห็ด 2.ระเบิดปรมนูที่ระเบิดแล้วควันมีลักษณะเป็นรูปเห็ด
ภาษาจีน蘑菇云
เมื่อก่อนประมาท ภายหลังไม่ประมาท เขาชื่อว่ายังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น
การที่พระโพธิสัตว์เสด็จมารับดวงวิญญาณไปสู่แดนสุขาวดี,แสงอาทิตย์ที่ส่องอยู่หลังเมฆหมอกตอนขึ้นหรือตก
ภาษาญี่ปุ่น来迎
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นらいごう
การเวก
หมายถึง[การะ-] น. ชื่อนกในเรื่องปรัมปรา เชื่อกันว่ามีอยู่ในป่าหิมพานต์ บินสูงเหนือเมฆ ร้องเพราะ สัตว์ทั้งหลายได้ยินก็หยุดชะงักไป.
กลีบ
หมายถึง[กฺลีบ] น. ส่วนของดอกไม้ที่เรียงหรือซ้อนกันเป็นชั้น ๆ รอบเกสร โดยปรกติเป็นแผ่นบาง ๆ, ใช้เรียกของอื่นที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น กลีบตา กลีบผ้า กลีบเมฆ.
อุ้ม
หมายถึงก. โอบยกขึ้น, ยกขึ้นไว้กับตัว, เช่น อุ้มเด็ก; หอบไป, พาไป, เช่น เมฆอุ้มฝน. น. ชื่อวัยของเด็กก่อนวัยจูง เรียกว่า วัยอุ้ม.
ให้ค่อยไป
หมายถึงการสั่งเสียก่อนจะจากไปเรียก ให้ค่อยไป อย่างว่า ให้ค่อยไปดีเยอเจ้าผู้หงส์คำผ้ายเวหาเหินเมฆ กาดำเอิ้นจ้อยจ้อยให้อวนเจ้าอ่วยคืน (ผญา).
จุลวงศ์
หมายถึง[จุนละ-] น. ชื่อหนังสือพงศาวดารลังกา แต่งเป็นภาษาบาลีต่อจากมหาวงศ์ ตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าสิริเมฆวรรณจนถึงลังกาถูกอังกฤษยึดครอง.
