เจาะลึก 30 คำไวพจน์ที่พบบ่อยในภาษาไทย

ในภาษาไทยของเรานั้น มีความงดงามและหลากหลายของถ้อยคำเป็นอย่างยิ่ง ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งคือการมีคำศัพท์หลายคำที่แม้จะเขียนและออกเสียงต่างกัน แต่กลับมีความหมายเดียวกันหรือใกล้เคียงกันมาก คำเหล่านี้เราเรียกว่า "คำไวพจน์" ซึ่งการเรียนรู้คำไวพจน์ไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มพูนคลังคำศัพท์ แต่ยังช่วยให้นักเรียนสามารถเลือกใช้คำได้สละสลวยและเหมาะสมกับบริบทต่าง ๆ มากขึ้น โดยเฉพาะในการเขียนเรียงความหรือการแต่งบทประพันธ์

คำไวพจน์ คืออะไร?

คำไวพจน์ หรือที่หลายคนรู้จักในชื่อ "คำพ้องความ" คือ กลุ่มคำที่มีความหมายเหมือนกัน แต่มีรูปเขียนและเสียงอ่านที่แตกต่างกันไป การเลือกใช้คำใดขึ้นอยู่กับความเหมาะสมในแต่ละบริบท เช่น ในงานประพันธ์อาจเลือกใช้คำที่ไพเราะกว่าคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

ตามความหมายจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2542 ได้ให้คำอธิบายไว้ว่า:

คำไวพจน์ คือ "คำที่เขียนต่างกันแต่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก เช่น มนุษย์ กับ คน, บ้าน กับ เรือน, รอ กับ คอย, ป่า กับ ดง, คำพ้องความ ก็ว่า"

ในอดีต คำว่า "ไวพจน์" เคยถูกใช้ในความหมายของ "คำพ้องเสียง" (คำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่เขียนและมีความหมายต่างกัน) ด้วย แต่ในปัจจุบัน เมื่อเรากล่าวถึงคำไวพจน์ มักจะหมายถึง "คำพ้องความ" เป็นหลัก หากนักเรียนต้องการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำไวพจน์ สามารถอ่านบทความหลักของเราได้เพื่อความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ตารางรวม 30 คำไวพจน์ ที่นักเรียนควรรู้

เพื่อให้นักเรียนได้เห็นภาพและจดจำได้ง่ายขึ้น ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ที่น่าสนใจและพบบ่อยจำนวน 30 หมวดหมู่ มาจัดทำในรูปแบบตารางดังนี้