คำควบแท้ (อักษรควบแท้) ในภาษาไทย อ่านออกเสียงให้เป๊ะ!
สวัสดีครับน้อง ๆ ทุกคน! วันนี้ครูจะพามาทำความรู้จักกับ "คำควบแท้" หรือ "อักษรควบแท้" ให้มากขึ้น คำควบแท้เนี่ยเป็นพื้นฐานสำคัญที่จะทำให้เราใช้ภาษาไทยได้เก่งขึ้นเยอะเลยครับ พร้อมแล้วไปลุยกันเลย!
คำควบแท้ คืออะไรกันนะ?
คำควบแท้ (หรือ อักษรควบแท้) คือ คำที่มีพยัญชนะต้นสองตัวเขียนเรียงกัน ประสมด้วยสระเดียวกัน และที่สำคัญที่สุดคือ **อ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวนั้นพร้อมกัน หรือ "กล้ำเสียง" กันอย่างชัดเจน** ครับ
พยัญชนะตัวที่สองที่จะมาทำหน้าที่เป็นตัวควบในคำควบแท้ได้นั้น มีอยู่เพียง 3 ตัวเท่านั้น คือ:
- ร (เรือ)
- ล (ลิง)
- ว (แหวน)
จำง่าย ๆ ว่า "เรือ ลิง แหวน" นี่แหละครับ คือพระเอกของคำควบแท้!
ลักษณะสำคัญของคำควบแท้
เพื่อให้เข้าใจมากขึ้น เรามาดูรายละเอียดของพยัญชนะที่ใช้ควบกันครับ:
1. พยัญชนะต้นควบกับ "ร" (ร ควบ)
พยัญชนะตัวหน้าที่จะควบกับ "ร" ได้แก่ ก, ข, ค, ต, ป, ผ, พ เมื่อควบแล้ว จะออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
- กร เช่น กราบ (อ่านว่า กฺราบ), แปรง (อ่านว่า แปฺรง), กรง (อ่านว่า กฺรง)
- ขร เช่น ขรม (อ่านว่า ขฺรม), ขรุขระ (อ่านว่า ขฺรุ-ขฺระ)
- คร เช่น ครู (อ่านว่า คฺรู), ครก (อ่านว่า คฺรก), ครอบครัว (อ่านว่า คฺรอบ-คฺรัว)
- ตร เช่น ตรง (อ่านว่า ตฺรง), ตรา (อ่านว่า ตฺรา), ตรวจตรา (อ่านว่า ตฺรวจ-ตฺรา)
- ปร เช่น ประตู (อ่านว่า ปฺระ-ตู), ปรับปรุง (อ่านว่า ปฺรับ-ปฺรุง), ปรอย (อ่านว่า ปฺรอย)
- ผร (มีใช้น้อยมากในปัจจุบัน ส่วนใหญ่เป็นคำยืมหรือคำเก่า) เช่น ผรุสวาท (ผะ-รุ-สะ-หวาด – คำนี้ตัว ผ ไม่ได้ควบกับ ร โดยตรงในพยางค์ต้น แต่อยู่ในหลักการว่า ผ ควบ ร ได้)
- พร เช่น พระ (อ่านว่า พฺระ), พรวน (อ่านว่า พฺรวน), พร้อม (อ่านว่า พฺร้อม)
เทคนิคออกเสียง ร ควบ: ให้น้อง ๆ พยายามกระดกลิ้นตอนออกเสียงตัว "ร" ให้ชัด ๆ นะครับ เสียงจะออกมาเพราะเลย
2. พยัญชนะต้นควบกับ "ล" (ล ควบ)
พยัญชนะตัวหน้าที่จะควบกับ "ล" ได้แก่ ก, ข, ค, ป, ผ, พ เมื่อควบแล้ว จะออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
- กล เช่น กลอง (อ่านว่า กฺลอง), กลม (อ่านว่า กฺลม), กลับ (อ่านว่า กฺลับ)
- ขล เช่น ขลาด (อ่านว่า ขฺลาด), ขลุย (อ่านว่า ขฺลุ่ย), ขลุก (อ่านว่า ขฺลุก)
- คล เช่น คลอง (อ่านว่า คฺลอง), คลื่น (อ่านว่า คฺลื่น), คลาน (อ่านว่า คฺลาน)
- ปล เช่น ปลา (อ่านว่า ปฺลา), ปลูก (อ่านว่า ปฺลูก), เปลี่ยนแปลง (อ่านว่า เปฺลี่ยน-แปฺลง)
- ผล เช่น เผลอ (อ่านว่า เผฺลอ), ผลัก (อ่านว่า ผฺลัก), ผลิ (อ่านว่า ผฺลิ)
- พล เช่น พลอย (อ่านว่า พฺลอย), พลาด (อ่านว่า พฺลาด), พลัง (อ่านว่า พฺลัง)
เทคนิคออกเสียง ล ควบ: ให้น้อง ๆ เอาปลายลิ้นแตะที่ปุ่มเหงือกหลังฟันบน ตอนออกเสียงตัว "ล" เสียงจะใส ๆ ครับ
3. พยัญชนะต้นควบกับ "ว" (ว ควบ)
พยัญชนะตัวหน้าที่จะควบกับ "ว" ได้แก่ ก, ข, ค เมื่อควบแล้ว จะออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
- กว เช่น กวาง (อ่านว่า กฺวาง), แกว่ง (อ่านว่า แกฺว่ง), กวาด (อ่านว่า กฺวาด)
- ขว เช่น ขวาน (อ่านว่า ขฺวาน), แขวน (อ่านว่า แขฺวน), ขวา (อ่านว่า ขฺวา)
- คว เช่น ควาย (อ่านว่า คฺวาย), ความ (อ่านว่า คฺวาม), ควัน (อ่านว่า คฺวัน)
เทคนิคออกเสียง ว ควบ: ให้น้อง ๆ ทำปากจู๋ ๆ คล้ายจะออกเสียงสระอู แล้วปล่อยเสียง "ว" ออกมาพร้อมพยัญชนะตัวหน้าครับ
ทำไมต้องรู้จักและออกเสียงคำควบแท้ให้ถูกต้อง?
- สื่อสารชัดเจน: การออกเสียงถูกต้องทำให้ผู้ฟังเข้าใจความหมายที่เราต้องการจะสื่อได้ทันที ไม่เกิดความสับสน เช่น ถ้าเราออกเสียง "ปา" แทน "ปลา" ความหมายก็เปลี่ยนไปเลยใช่ไหมครับ?
- เพิ่มเสน่ห์ในการพูด: คนที่ออกเสียง ร ล และคำควบกล้ำชัดเจน จะดูเป็นคนพูดจาฉะฉาน น่าฟังครับ
- เขียนถูกต้อง: เมื่อเราออกเสียงถูกต้อง ก็มักจะนำไปสู่การเขียนสะกดคำที่ถูกต้องตามไปด้วย
- เป็นพื้นฐานการเรียนภาษาไทยขั้นสูง: การเข้าใจเรื่องนี้จะช่วยให้การเรียนวรรณคดี หรือการอ่านบทร้อยกรองต่าง ๆ สนุกและเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ข้อสังเกตเพิ่มเติม
- คำควบแท้ ต้องออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัว หากออกเสียงแค่ตัวหน้าตัวเดียว หรือ ทร ออกเสียงเป็น ซ นั่นคือ "คำควบไม่แท้" ซึ่งเราจะคุยกันในโอกาสต่อไปครับ
- อย่าสับสนกับ "อักษรนำ" นะครับ เช่น หญิง (ห นำ ย), หรือ ตลาด (ตะ-หฺลาด) พวกนี้มีวิธีการออกเสียงที่แตกต่างออกไปครับ
สรุป
เป็นยังไงบ้างครับน้อง ๆ กับ "คำควบแท้"? ไม่ยากเลยใช่ไหมครับ หัวใจสำคัญคือต้อง "ออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวพร้อมกันให้ชัดเจน" และจำให้ได้ว่าตัวควบมีแค่ ร, ล, ว เท่านั้น ครูเอกเชื่อว่าถ้าน้อง ๆ หมั่นฝึกฝน ลองอ่านคำต่าง ๆ รอบตัว แล้วสังเกตการออกเสียงของตัวเองบ่อย ๆ ไม่นานน้อง ๆ ก็จะกลายเป็นเซียนคำควบแท้ได้อย่างแน่นอนครับ! สู้ ๆ นะครับทุกคน!
