เปรื่อง

คำในภาษาไทย

อ่านว่าเปฺรื่อง

เปรื่อง หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เปรื่อง หมายถึง:

  1. [เปฺรื่อง] ก. เชี่ยวชาญ, ปรุโปร่ง, แตกฉาน, เช่น ปัญญาเปรื่อง สมองเปรื่อง. ว. เสียงดังอย่างเสียงถ้วยชามกระทบกันหรือตกแตก.

เปรื่อง ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary เปรื่อง ภาษาอังกฤษคือ:

  1. smarten

  2. sound of the breaking of glasses or dish

 ภาพประกอบเปรื่อง

  • เปรื่อง อ่านว่า?, คำในภาษาไทย เปรื่อง อ่านว่า เปฺรื่อง