อสงไขย

คำในภาษาไทย

อ่านว่าอะ-สง-ไข

อสงไขย หมายถึง?

พจนานุกรมไทย อสงไขย หมายถึง:

  1. [อะสงไข] ว. มากจนนับไม่ถ้วน. น. ชื่อมาตรานับจํานวนใหญ่ที่สุด คือ โกฏิยกกําลัง ๒๐. (ป. อสงฺเขยฺย; ส. อสํขฺย).

อสงไขย ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary อสงไขย ภาษาอังกฤษคือ:

  1. countless

  2. number followed by 140 ciphers

 ภาพประกอบอสงไขย

  • อสงไขย อ่านว่า?, คำในภาษาไทย อสงไขย อ่านว่า อะ-สง-ไข