พิสมัย คำในภาษาไทย อ่านว่าพิด-สะ-ไหฺม 0 0 พิสมัย หมายถึง? พจนานุกรมไทย พิสมัย หมายถึง: [พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ). ดูทั้งหมด พิสมัย ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary พิสมัย ภาษาอังกฤษคือ: admire ดูทั้งหมด ภาพประกอบพิสมัย
