พฤนต์

คำในภาษาไทย

อ่านว่าพฺรึน

พฤนต์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย พฤนต์ หมายถึง:

  1. [พฺรึน] น. ก้าน, ขั้ว. (ส. วฺฤนฺต; ป. วณฺฏ).

 ภาพประกอบพฤนต์

  • พฤนต์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย พฤนต์ อ่านว่า พฺรึน