ปราศรัย คำในภาษาไทย อ่านว่าปฺรา-ไส 0 0 ปราศรัย หมายถึง? พจนานุกรมไทย ปราศรัย หมายถึง: [ปฺราไส] น. การพูดด้วยไมตรีจิต, การแสดงอัชฌาสัยในระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้น้อยหรือผู้ที่เสมอกัน; คําปรารภ. ก. พูดด้วยไมตรีจิต, พูดแสดงอัชฌาสัยระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้น้อยหรือผู้ที่เสมอกัน; ปรารภ. (ส. ปฺรศฺรย). ดูทั้งหมด ปราศรัย ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary ปราศรัย ภาษาอังกฤษคือ: address address greet speech ดูทั้งหมด ภาพประกอบปราศรัย
