ปรัตยูษ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺรัด-ตะ-ยูด

ปรัตยูษ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปรัตยูษ หมายถึง:

  1. [ปฺรัดตะยูด] (โบ; กลอน) ว. ปัจจูส, เช้ามืด, ใกล้รุ่ง. (ส. ปฺรตฺยูษ; ป. ปจฺจูส).

 ภาพประกอบปรัตยูษ

  • ปรัตยูษ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ปรัตยูษ อ่านว่า ปฺรัด-ตะ-ยูด