ปรัตยัย

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺรัด-ตะ-ไย

ปรัตยัย หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปรัตยัย หมายถึง:

  1. [ปฺรัดตะไย] (โบ; กลอน) น. ปัจจัย. (ส. ปฺรตฺยย; ป. ปจฺจย).

 ภาพประกอบปรัตยัย

  • ปรัตยัย อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ปรัตยัย อ่านว่า ปฺรัด-ตะ-ไย