ปรัง

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺรัง

ปรัง หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปรัง หมายถึง:

  1. [ปฺรัง] น. เรียกนาที่ต้องทําในฤดูแล้งว่า นาปรัง. (ข. ปฺรัง ว่า ฤดูแล้ง). ว. เกินเวลา, เกินกําหนด, เช่น จมปรัง ว่า อยู่เกินเวลา.

 ภาพประกอบปรัง

  • ปรัง อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ปรัง อ่านว่า ปฺรัง