ประโมทย์

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-โมด

ประโมทย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประโมทย์ หมายถึง:

  1. [ปฺระโมด] น. ความบันเทิงใจ, ความปลื้มใจ, โดยมากใช้ ปราโมทย์.

 ภาพประกอบประโมทย์

  • ประโมทย์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประโมทย์ อ่านว่า ปฺระ-โมด