ประโพธ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-โพด

ประโพธ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประโพธ หมายถึง:

  1. [ปฺระโพด] น. การตื่นจากหลับ คือมีสติ; การรู้ทั่ว. (ป. ปโพธ; ส. ปฺรโพธ).

 ภาพประกอบประโพธ

  • ประโพธ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประโพธ อ่านว่า ปฺระ-โพด