ประวัติกาล

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-หฺวัด-ติ-กาน

อ่านว่าปฺระ-หฺวัด-กาน

ประวัติกาล หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประวัติกาล หมายถึง:

  1. [ปฺระหฺวัดติกาน, ปฺระหฺวัดกาน] น. สมัยที่มีบันทึกเหตุการณ์.

 ภาพประกอบประวัติกาล

  • ประวัติกาล อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประวัติกาล อ่านว่า ปฺระ-หฺวัด-ติ-กาน
  • ประวัติกาล อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประวัติกาล อ่านว่า ปฺระ-หฺวัด-กาน