ประทุษร้าย คำในภาษาไทย อ่านว่าปฺระ-ทุด-สะ-ร้าย 0 0 ประทุษร้าย หมายถึง? พจนานุกรมไทย ประทุษร้าย หมายถึง: [ปฺระทุดสะ-] ก. ทําให้บาดเจ็บ เช่น ประทุษร้ายร่างกาย, ทําให้เสียหาย เช่น ประทุษร้ายทรัพย์สิน; (กฎ) ทําร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ. ดูทั้งหมด ประทุษร้าย ภาษาอังกฤษคือ? EN-TH Dictionary ประทุษร้าย ภาษาอังกฤษคือ: injure ดูทั้งหมด ภาพประกอบประทุษร้าย
