ประทุษ

คำในภาษาไทย

อ่านว่าปฺระ-ทุด

ประทุษ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประทุษ หมายถึง:

  1. [ปฺระทุด] ก. ทําร้าย, ทําชั่ว, ทําเลวทราม, ทําผิด, เบียดเบียน. (ส.).

 ภาพประกอบประทุษ

  • ประทุษ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย ประทุษ อ่านว่า ปฺระ-ทุด