ประทุษ คำในภาษาไทย อ่านว่าปฺระ-ทุด 0 0 ประทุษ หมายถึง? พจนานุกรมไทย ประทุษ หมายถึง: [ปฺระทุด] ก. ทําร้าย, ทําชั่ว, ทําเลวทราม, ทําผิด, เบียดเบียน. (ส.). ดูทั้งหมด ภาพประกอบประทุษ