ประติรพ

ประติรพ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ประติรพ หมายถึง:

1. [ปฺระติรบ] ก. ส่งเสียงดัง, ร้องดัง, ประดิรพ ก็ว่า. (ส. ปฺรติรว; ป. ปฏิรว).