บุราณทุติยิกา

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบุ-รา-นะ-ทุ-ติ-ยิ-กา

บุราณทุติยิกา หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บุราณทุติยิกา หมายถึง:

  1. [บุรานะ-] น. เมียที่มีอยู่ก่อนบวช. (ป.).

 ภาพประกอบบุราณทุติยิกา

  • บุราณทุติยิกา อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บุราณทุติยิกา อ่านว่า บุ-รา-นะ-ทุ-ติ-ยิ-กา