บานแผละ

บานแผละ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บานแผละ หมายถึง:

1. [-แผฺละ] น. ผนังตอนที่บานประตูหน้าต่างโบสถ์วิหารเป็นต้นเมื่อเปิดเข้าไปแล้วแปะอยู่.