บัพพาชนียกรรม

บัพพาชนียกรรม หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บัพพาชนียกรรม หมายถึง:

1. [บับพาชะนียะกํา] น. กรรมที่สงฆ์ทําแก่ภิกษุที่จะพึงขับไล่, พิธีขับไล่บุคคลที่พึงขับไล่. (ป. ปพฺพาชนียกมฺม).