บริเฉทกาล

บริเฉทกาล หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริเฉทกาล หมายถึง:

1. [บอริเฉทะกาน, บอริเฉดทะกาน] น. เวลาที่มีกําหนดลง.