บริพาร

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบอ-ริ-พาน

บริพาร หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บริพาร หมายถึง:

  1. [บอริพาน] น. ผู้แวดล้อม, ผู้รับใช้หรือผู้ห้อมล้อมติดตาม. (ป. ปริวาร).

 ภาพประกอบบริพาร

  • บริพาร อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บริพาร อ่านว่า บอ-ริ-พาน