บรรเทา

คำในภาษาไทย

อ่านว่าบัน-เทา

บรรเทา หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บรรเทา หมายถึง:

  1. [บัน-] ก. ทุเลาหรือทําให้ทุเลา, ผ่อนคลายหรือทําให้ผ่อนคลายลง, เบาบางหรือทําให้เบาบางลง, สงบหรือทําให้สงบ, เช่น บรรเทาทุกข์ อาการโรคบรรเทาลง, ประเทา ก็ใช้.

บรรเทา ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary บรรเทา ภาษาอังกฤษคือ:

  1. relieve

  2. abate

 ภาพประกอบบรรเทา

  • บรรเทา อ่านว่า?, คำในภาษาไทย บรรเทา อ่านว่า บัน-เทา