กสิณ

คำในภาษาไทย

อ่านว่ากะ-สิน

กสิณ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย กสิณ หมายถึง:

  1. [กะสิน] น. สมถกรรมฐานหมวดหนึ่งว่าด้วยอารมณ์ที่กําหนดธาตุ ๔ คือ ปฐวี (ดิน) อาโป (นํ้า) เตโช (ไฟ) วาโย (ลม), ว่าด้วยวรรณะ (สี) ๔ คือ นีล (สีเขียว) ปีต (สีเหลือง) โลหิต (สีแดง) โอทาต (สีขาว), ว่าด้วยอากาศ (ที่ว่าง) และ อาโลก (แสงสว่าง) รวมเป็น ๑๐ อย่าง. (ป.).

 ภาพประกอบกสิณ

  • กสิณ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย กสิณ อ่านว่า กะ-สิน