กษัตริย์

คำในภาษาไทย

อ่านว่ากะ-สัด

กษัตริย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย กษัตริย์ หมายถึง:

  1. [กะสัด] น. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์, คนในวรรณะที่ ๒ แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ ๔ วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร. (ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย). ว. แท้ไม่มีอื่นปน เช่น ทองเนื้อกษัตริย์, เรียกรูปพรรณที่ทําด้วยโลหะมีราคา เช่น ถ้าทําด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน เรียกว่า สามกษัตริย์.

กษัตริย์ ภาษาอังกฤษคือ?

EN-TH Dictionary กษัตริย์ ภาษาอังกฤษคือ:

  1. pure

  2. Shah

 ภาพประกอบกษัตริย์

  • กษัตริย์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย กษัตริย์ อ่านว่า กะ-สัด