กระแหย่ง

กระแหย่ง หมายถึง?

พจนานุกรมไทย กระแหย่ง หมายถึง:

1. [-แหฺย่ง] ว. อาการปีนขึ้นอย่างพลั้ง ๆ พลาด ๆ. ก. คะยั้นคะยอ เช่น มาหยักเหยาเซ้าซี้กระแหย่งชาย. (รามเกียรติ์ ร. ๑).