กรรมขัย คำในภาษาไทย อ่านว่ากำ-มะ-ไข 0 0 กรรมขัย หมายถึง? พจนานุกรมไทย กรรมขัย หมายถึง: [กำมะไข] (โบ) น. การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น อันว่าอายุสม์ยังมิควรตาย แลมาตายดั่งนั้นชื่อว่ากรรมขัยแล. (ไตรภูมิ). (ส. กรฺม + ป. ขย). ดูทั้งหมด ภาพประกอบกรรมขัย
