กรรมกรณ์

คำในภาษาไทย

อ่านว่ากำ-มะ-กอน

กรรมกรณ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย กรรมกรณ์ หมายถึง:

  1. [กำมะกอน] น. อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา. ก. ลงโทษ เช่น สามซ้ำควรกรรมกรณ์ นุกิจราชอาชญา. (กฤษณา). (ส. กรฺม + กรณ = การกระทำ; ป. กมฺม + กรณ).

 ภาพประกอบกรรมกรณ์

  • กรรมกรณ์ อ่านว่า?, คำในภาษาไทย กรรมกรณ์ อ่านว่า กำ-มะ-กอน