โฉม

หมายถึงน. รูปร่าง, ทรวดทรง, เค้า, เช่น เนื้อชาววังใช้ช้า โฉมใช่โฉมคนค้า หน้าใช่หน้ากริกกริว. (ลอ). ว. งาม.

หมายถึงน. ผักโฉม. (ดู กระโฉม).