เปรื่อง

คำศัพท์ภาษาไทย

หมายถึง[เปฺรื่อง] ก. เชี่ยวชาญ, ปรุโปร่ง, แตกฉาน, เช่น ปัญญาเปรื่อง สมองเปรื่อง. ว. เสียงดังอย่างเสียงถ้วยชามกระทบกันหรือตกแตก.

เปรื่อง อ่านว่า

อ่านว่า /เปฺรื่อง/

 ภาพประกอบเปรื่อง

  • เปรื่อง หมายถึงอะไร?, คำศัพท์ภาษาไทย เปรื่อง หมายถึง [เปฺรื่อง] ก. เชี่ยวชาญ, ปรุโปร่ง, แตกฉาน, เช่น ปัญญาเปรื่อง สมองเปรื่อง. ว. เสียงดังอย่างเสียงถ้วยชามกระทบกันหรือตกแตก.