สะทึน,สะทึ่น คำศัพท์ภาษาไทย หมายถึง(กลอน) ว. ใจผิดปรกติ, ใจเป็นทุกข์, เช่น พระทองผทมตื่นขึ้น สะทึ่นเที้ยรสระอื้น. (ลอ). 0 0 ภาพประกอบสะทึน,สะทึ่น