บุตรบุญธรรม คำศัพท์ภาษาไทย หมายถึง[บุดบุนทํา] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน. 0 0 บุตรบุญธรรม อ่านว่า อ่านว่า /บุด-บุน-ทำ/ ภาพประกอบบุตรบุญธรรม