หมายถึงว. ดังมากอย่างเสียงในที่จํากัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.
หมายถึงน. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง. (จ.).
คำศัพท์ภาษาไทย
หมายถึงว. ดังมากอย่างเสียงในที่จํากัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.
หมายถึงน. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง. (จ.).