คำไวพจน์ เมฆ: รวมคำศัพท์ที่หลากหลายและน่ารู้

เมฆ อ่านว่า

อ่านว่า /เมก/

เมฆ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย เมฆ หมายถึง:

1. [เมก] น. ไอนํ้าที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนลอยอยู่ในอากาศ. (ป., ส.).

ความหมายในพจนานุกรมไทย เมฆ คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย เมฆ

1. ขี้เมฆ หมายถึง (ปาก) น. เมฆ.

2. ปัชชุน หมายถึง (แบบ) น. เมฆ. (ป.).

3. ปโยชนม์ หมายถึง [ปะโยชน] น. “ผู้มีนํ้าเป็นที่เกิด” คือ เมฆ. (ส. ปโยชนฺมนฺ).

4. ปโยธร หมายถึง น. “ผู้ทรงไว้ซึ่งนํ้า” คือ เมฆ, “ผู้ทรงไว้ซึ่งนํ้านม” คือ ถัน. (ป., ส.).

5. พยับเมฆ หมายถึง น. เมฆฝนตั้งเค้า.

6. พลาหก หมายถึง [พะลา-] น. เมฆ, ฝน. (ป., ส. วลาหก).

7. วลาหก หมายถึง [วะลาหก] น. เมฆ. (ป.).

8. หมอก หมายถึง [หฺมอก] น. ละอองน้ำขนาดเล็กมากที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เกิดจากการกลั่นตัวของไอนํ้า ลอยอยู่ในอากาศ. ว. สีเทาแก่อย่างสีเมฆ, เป็นฝ้ามัว เช่น ตาหมอก.

9. อัมพุท หมายถึง น. “ผู้ให้นํ้า” หมายถึง เมฆ. (ป., ส.).

10. เมฆ หมายถึง [เมก] น. ไอนํ้าที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนลอยอยู่ในอากาศ. (ป., ส.).

11. เมฆา หมายถึง (กลอน) น. เมฆ.

12. เมฆินทร์ หมายถึง (กลอน) น. เมฆ.

13. เมฆี หมายถึง (กลอน) น. เมฆ.