สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมจะพาพวกเราไปรู้จักกับ คำไวพจน์ของคำว่า "เธอ" ซึ่งเป็นคำที่เราใช้เรียกบุคคลอื่นที่เราพูดด้วย หรือกล่าวถึง โดยปกติเราจะใช้คำนี้กับคนที่สนิทสนม หรืออยู่ในระดับเดียวกันกับเราครับ
การเรียนรู้คำไวพจน์ของคำว่า "เธอ" จะช่วยให้พวกเราสามารถสื่อสารได้อย่างหลากหลายและมีอรรถรสมากขึ้น ไม่ว่าจะในการพูดคุยทั่วไป หรือแม้แต่ในการแต่งบทกวีครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การเลือกใช้คำไวพจน์ที่เหมาะสมจะช่วยให้ภาษาที่ใช้ดูน่าสนใจและมีมิติมากขึ้นครับ
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "เธอ" และความหมาย
- แก: เป็นคำที่ใช้เรียกแทนตัวผู้ฟังที่สนิทสนมมาก
- เอ็ง: คล้ายกับคำว่า "แก" ใช้กับคนที่สนิทสนมมากๆ หรือใช้ในเชิงดูถูกก็ได้ ต้องพิจารณาบริบท
- มึง: เป็นคำสรรพนามบุรุษที่ 2 ที่หยาบคายที่สุด ใช้กับคนที่สนิทสนมมากๆ หรือใช้ในการทะเลาะวิวาท
- เจ้า: ในอดีตใช้เรียกผู้ที่ต่ำกว่า หรือใช้เรียกเด็กๆ หรือผู้ที่รักใคร่
- ท่าน: เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ที่ควรเคารพ หรือผู้ที่มีฐานะสูงกว่า
- คุณ: เป็นคำที่ใช้สุภาพ ใช้เรียกแทนผู้ฟังโดยทั่วไป
- นาย: ใช้เรียกผู้ชาย หรือผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงกว่า
- นาง: ใช้เรียกผู้หญิง
- มหา: ใช้เรียกพระภิกษุ หรือผู้ที่นับถือศาสนา
- ข้า: ในอดีตใช้แทนตัวเอง แต่ปัจจุบันบางครั้งก็ใช้เรียกผู้ฟังอย่างสนิทสนม (แต่ไม่บ่อยนัก)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ "เธอ" ในการแต่งกลอน
เพื่อให้พวกเราเห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมจะยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่ายๆ นะครับ
เมื่อพบหน้า เจ้า นั้นพลันใจหาย
อยากจะกล่าว แก สักคำให้คลาย
แต่เหตุไฉน เอ็ง นั่งเฉยไม่ใส่ใจ
เธอ ยิ้มให้ แล้วเดินจากไป ไม่พูดจา
คำไวพจน์ของคำว่า "เธอ" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "เธอ" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- เธอ
