สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ดวงดาว" ซึ่งหมายถึงวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เปล่งแสงได้เองจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันภายใน และปรากฏเป็นจุดสว่างบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ
คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก
ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ดวงดาว" และความหมาย
- ดาว: หมายถึง วัตถุที่เห็นเป็นดวงเล็ก ๆ มีแสงระยิบระยับในท้องฟ้าเวลากลางคืน
- ดารา: หมายถึง ดาว, สิ่งที่ส่องแสงระยิบระยับบนท้องฟ้า (มักใช้ในภาษาเขียนหรือบทประพันธ์)
- นักขัตฤกษ์: หมายถึง ดาวฤกษ์, หมู่ดาว (มักใช้ในความหมายเกี่ยวกับฤกษ์ยาม, การโคจรของดาว)
- อุรุ: หมายถึง ดาว (คำโบราณ)
- ตะวัน: หมายถึง ดวงอาทิตย์ แต่ในบางบริบทเชิงกวีอาจใช้ในความหมายรวมถึงดวงดาวที่ส่องแสง
- ฤกษ์: หมายถึง ดาวฤกษ์, เวลาที่เป็นมงคล (แต่ก็มีความหมายถึงดาวได้เช่นกัน)
- โชติรส: หมายถึง ดาว (คำที่ใช้ในวรรณคดี)
ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ดวงดาว ในการแต่งกลอน
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ
รัตติกาลเบิกฟ้าพราว ดารา
แสง ดาว ทอประกายพร่างตา
มองหมู่ นักขัตฤกษ์ พลันหรรษา
เปรียบโชติรส อุรุ คู่ฟากฟ้าเอยฯ
คำไวพจน์ของคำว่า "ดวงดาว" มีอะไรบ้าง?
ผมได้รวบรวมคำไวพจน์ของคำว่า "ดวงดาว" ที่สำคัญและน่าสนใจมาให้นักเรียนได้ศึกษา ดังนี้ครับ
- ดวงดาว
