หวาน

คำศัพท์ภาษาไทย

อาหาร

ภาษาเขมรផ្អែម

หวาน หมายถึง?

พจนานุกรมไทย หวาน หมายถึง:

  1. ว. มีรสอย่างรสนํ้าตาล; เพราะ เช่น หวานหู เสียงหวาน, ชุ่มชื่น, ที่รัก เช่น หวานใจ; น่ารักชวนมอง เช่น หน้าหวาน; อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน; (ปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก, เช่น เลขข้อนี้หวานมาก. ก. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน.

  2. น. ผักหวาน.

 ภาพประกอบหวาน

  • หวาน ภาษาเขมรคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - เขมร หวาน ภาษาเขมร ផ្អែម หมวด อาหาร paeam หมวด อาหาร