ไล่ออก คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาเกาหลี쫓아내다, 몰아내다, 해고하다 0 0 ไล่ออก หมายถึง? พจนานุกรมไทย ไล่ออก หมายถึง: ก. คัดชื่อออกจากทะเบียน เช่น ไล่ออกจากโรงเรียน, ให้ออกจากราชการหรือวงการเพราะกระทำความผิดอย่างร้ายแรง เช่น ไล่ออกจากราชการ ไล่ออกจากงาน. (กฎ) น. โทษทางวินัยสถานหนักที่สุดที่ใช้ลงแก่ข้าราชการ ผู้กระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงโดยสั่งให้ออกจากราชการและไม่มีสิทธิได้รับบําเหน็จบํานาญ. ดูทั้งหมด ภาพประกอบไล่ออก
